W dalekich Chinach w prowincji Syczuan, gdzieś w górach w lesie bambusowym siedzi sobie panda. Tak, taka biało-czarna, puchata panda. Pamiętacie, jak dokładnie ona wygląda?
To taki duuuuuuuży, bardzo duży, wielki wręcz, misiek. Wydaje się, że posiada tak mięciutką sierść, że masz ochotę wstać i raz dwa zrobić tup, tup, tup, żeby radośnie do niej podbiec i całym sobą, z całych sił, się w nią wtulić. Swój różowy policzek przyłożyć do jej brzucha i zapaść się w nią. Po co? Żeby poczuć się tak delikatnie otulonym, schowanym. Takim bezpiecznym.
I ta panda, tak daleko od nas (możesz z mamą, tatą, babcią, dziadkiem lub ciocią, lub kimkolwiek chcesz – sprawdzić, gdzie leżą te góry), właśnie tam, teraz, w tej innej krainie, na ziemi, pośrodku pędów bambusa, siedzi i zagryza jedzeniem swoje myśli:
– A ten lew, jaką on ma piękną grzywę, jaki jest dostojny, i biegać szybko potrafi i ryczeć. Wszyscy go szanują, a ja? Gdzie ja do niego? – i chap, i już żuje pęd.
– Albo taki królik – malutki, szybki, z dłuuuuuuugimi uszami. Kic, kic, kic robi zwinnie przez polanę. Nie to, co ja – ledwo się ruszam, a uszy mam tylko takie czarne, króciutkie.
– Albo ryby…. o, one to są! Mogą być cały czas pod wodą, a ile mają pięknych barw, a jak mienią się niezwykle! A ja? – i spojrzała nasza panda na swoje łapy – tylko ten czarny i biały.
I wiecie, że to przez to rozmyślanie ma takie podkrążone oczy? Im dłużej duma ta nasza panda, im dłużej się porównuje, im bardziej się tym martwi, tym bardziej jej się oczy podkrążają! Uwierzycie, że bez tych rozterek jej buzia byłaby cała biała?!
Pando, misiu ciepły, prosimy – nie porównuj się! Popatrz na siebie z ciepłem i miłością! Obejrzyj siebie dokładnie! Z przodu i z tyłu. Zerknij na plecy, pod nogę, spójrz sobie na brzuch i twarz. Nawet pod pachę zajrzyj! Zajrzyj też do swojego środka – jaka jesteś, co lubisz, co cenisz. Każdy centymetr Twojego ciała, każdy kawałek sierści, plamka i wybrzuszenie, ale też wszystko, co w Twoim środku – myślach i serduchu. Cała Ty pando jesteś wspaniała! A wiesz czemu? Bo jesteś wyjątkowa! Nie ma takiej drugiej na całym świecie! Zobacz z jakim spokojem się ruszasz, ile ciepłych uczuć wzbudzasz.
Spójrz na siebie jeszcze raz! Tylko tym razem inaczej – z ciepłem.
Tak jak wszystkie zwierzęta, ale nie tylko – też tak jak wszystkie małe, ale też i duże dziewczynki, i mali i duzi chłopcy – jesteś niezwykła.
Oczywiście, warto docenić to, co piękne w innych, a nawet to, co nam się nie podoba! Ale docenić, to nie to samo co ocenić. Czujesz teraz tę różnicę? Małe, duże, szybkie, wolne, delikatne, czy silne – po prostu się od siebie różni. To wszystko.
Jest tyle różnych zwierząt na świecie, i roślin, i ptaków. Niech panda zostanie sobą, taka jak jest
Dobranoc.
